Կարմիր սառած քիթ, այտեր ու ականջներ: Առավոտյան տանը մոռացել էի գլխարկս: Մոռացել էի, որ արդեն ցրտերն ընկել են:
Դեռ աշխատանքի չհասած մայրիկը զանգեց ու շատ անհանգիստ հիշեցրեց, որ գլխարկս եմ մոռացել: Կյանքի ու մահու հարց է այդ գլխարկը: Եթե չես դնում, ուրեմն մայրիկը մտածում է, որ արդեն ճանապարհին, նույնիսկ դեռ գործի չհասած մրսել ես:
Աշխատանքի հասա ու բոլորն իմ սառած քթի նման սառած դեմքերով հարցրին.
- Գխարկդ չե՞ս դրել:
Սկզբում
մտածեցի, որ արդեն սովորել էին, որ սև գույնի վերարկուի ու մուգ կանաչ՝ կարելի է
ասել սևից չտարբերվող շարֆի հետ կրում էի վառ դեղին գլխարկս: Հետո հասկացա, որ
նրանք ուղղակի անհանգստացել են. մեկը կողքից տաթ թեյ էր առաջարկում, մյուսը
հիշեցնում, որ մազերին ու գլխի մաշկին վնասակար է շատ սառը օդը: Իսկ երրորդը
մայրիկիս նման արդեն մտածեց, որ հիվանդացա:
Ցուրտը մի տեսակ բարիացնում է մարդկանց:
Առավոտյան
ավելի ուշադիր ես, որ սիրելիդ գլխարկն ու շարֆը չմոռանա: Ցրտից մրսած մարդկանց
ավելի շատ ես հրավիրում տաք թեյ խմելու ու անկախ ցանկությունից հանդիպումներն
անպայման կայանում են:
Սառած
ձեռքերով շփումներն առիթ են դառնում իրար ավելի մոտ նստելու ու տաքանալու:
Ցուրտը
ջերմ հարաբերությունների նախապայմանն է: Իզուր չէ, որ ամենաբարի տոնն էլ զարդարում
է ցուրտ գիշերները:
Հենց
ցրտին ես գնահատում հարազատներիդ սերը, ուշադրությունը: Իսկ ցրտից ծնված սերն
ամենաիսկականն է. ամենքը չեն կարող սիրել քեզ կարմիր քթով, այտերով և
ականջներով...
Սիրեք
ցուրտն ու երեկոյան ջերմ գրկեք նրան ում չեք ուզում, որ մրսի:
