Բարձր լեռների խորքերում տձև
Ծանր ու խավար գիշերն է իջնում,
Եվ խավար տեսած աչքերը իմ սև
Լիալուսնի հետ խոր քուն են մտնում:
Անծայր երկնքի հեռուներում վառ
Մի մութ սենյակում ես քեզ եմ տեսնում,
Եվ հորիզոնի կողմերում խավար,
Քո սև աչքերն են որպես լույս ժպտում:
Հեռու բոլորից,սենյակում թաքուն
Մենք հանդիպում ենք,համբուրում իրար,
Մեր սև աչքերն են արդեն մտնում քուն,
Սառը սենյակում,գիշերում խավար:
Комментариев нет:
Отправить комментарий