Օրեր անցան, բարքեր անցան
Կարոտ վերքերս նորից արթնացան,
Նորից մշուշ ու ամպ իջավ,
Սար ու երկինք իրար միացան:
Ամպոտ ձորերը կանչում են հեռվից,
Քամին իր ձայնով երգեր է հյուսում,
Տխուր աշունը պինդ գրկել է ինձ
Նորից նույն մարդու սերն է երազում:
Նորից աշուններ ու բարքեր կանցնեն
Ու արշալույսներ կբացվեն նորից,
Բայց իմ կարոտը ամեն աշնան հետ
Ամպերի տեսքով հյուր կգա հեռվից:
01.11.2019թ.

Комментариев нет:
Отправить комментарий